DIS MY STORIE – 1: Tremor en trauma

MY STORIE – 1:  Ek het sommer ʼn behoefte om my storie met jou te deel – die pad wat die Here met my geloop het om die FXit lesreeks te skryf. Dis ʼn langerige pad, daarom word die reis in ses fases of sessies gedoen.

MyStorie 1.png

“As ek jy is, gaan ek dokter toe. Sê nou dit word erger, wat dan?”

Vriende kuier by ons en ek skep rys in ons borde. Ek hou my regterhand se pols met my linkerhand vas. Dis egter nie goed genoeg nie, want ʼn paar ryskorreltjies kry vrolik koers en duik in die beker met vleissous. Ek kan verstaan dat my ritteltits my vriendin kan ontstel. Dit het my ouers, 900 km daarvandaan, ook onstel.

Vandat ek universiteit toe is, skryf ek en my ma elke week vir mekaar. (Ons het nie gebel nie; dit was te duur – ʼn tiekie vir drie minute het spandabel geklink.)

Soos wat die tremor vererger, so minder leesbaar word my skrif. Dit het my pa en ma in so ʼn mate geraak dat hy my eendag bel. “San, jy kan nie so aangaan nie, dit word dan al hoe erger.” My arme pa klink benoud. “Jy moet dadelik dokter toe gaan. Dis van senuwees dat jy bewe my kind, die vier kleintjies vat te veel van jou.”

Ja wel, was dit nie vir die vier kleintjies van tussen twee en ses jaar oud wat my geen kans vir ledigheid gegee het nie, was ek seker al by ʼn dokter. (Terloops, nommer vyf het besluit sy ma het langverlof nodig, want hy’t eers elf jaar later sy opwagting gemaak.)

Ek gaan toe maar dokter toe. “Mevrou,” verklaar hy plegtig met opgetrekte wenkbroue, “jou spanningsvlak is te hoog, waarskynlik as gevolg van ʼn oorvol program en oneffektiewe stresbestuur.” Hy skryf kalmeerpille voor. (Om te help met die oorvol program of om my stresbestuur te verbeter? Wonder ek toe by myselwers.) “Indien dit nie effektief is nie, sal ek jou graag binne ʼn maand weer wil sien.”

Dis toe nie effektief nie en na ʼn maand kry ek sterker kalmeerpille. Wat toe ook nie effektief is nie. Na die derde poging is ek nie meer weet wie ek is nie. Hang tussen niks en nêrens. Al wat verander, is dat ek nie meer gepla is nie. Kan nie worry nie, te danke aan die susmiddel.

Dit pla egter steeds die mense wat vir my omgee.

“Susan, jy moet eendag ʼn skrywer word,” onthou ek my taalonderwyser se woorde nadat ek twee keer in standerd nege opstelwedstryde op nasionale vlak gewen het.

Is dit dalk waarom ek nou nie meer kan skryf nie – straf God my? “Here,” belowe ek toe, “as ek eendag weer kan skryf, sal ek iets skryf wat kinders sal help om U beter te leer ken.” Ja ek weet, ek is nie die eerste een wat vir God ʼn guns vra in ruil vir ʼn teenprestasie nie. Seker maar “menslik” – veral wanneer jy in ʼn gat is?

Toe wag ek. En ek bid. En ek wag.

http://www.fxit.co.za

Advertisements

Skrywer: FXit.lessewatleef

BA degree Stellenbosch: Afrikaans-Nederlands and French Two diplomas in children's ministry: Petra Institute for Children's Ministry and UNISA. Staying in Centurion, Gauteng, South Africa

2 gedagtes oor “DIS MY STORIE – 1: Tremor en trauma”

Lewer kommentaar

Verskaf jou besonderhede hieronder of klik op 'n logo om in te teken:

WordPress.com Logo

Jy lewer kommentaar met jou rekening by WordPress.com. Log Out /  Verander )

Google+ photo

Jy lewer kommentaar met jou rekening by Google+. Log Out /  Verander )

Twitter picture

Jy lewer kommentaar met jou rekening by Twitter. Log Out /  Verander )

Facebook photo

Jy lewer kommentaar met jou rekening by Facebook. Log Out /  Verander )

Connecting to %s